مطالب پربیننده:   

نشست علمی "بررسی عسر و حرج در طلاق ولایی از منظر فقه اهلبیت(ع) و حقوق افغانستان"
چهارشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۵۸

بسم الله الرحمن الرحیم

نشست علمی تحت عنوان «بررسی عسر و حرج در طلاق ولایی از منمظر فقه اهلبیت(ع) و حقوق افغانستان»  در تاریخ 21/12/95 توسط انجمن علمی پژوهشی فقه و حقوق قضایی با همکاری معاونت پژوهش مجتمع آموزش عالی فقه با مشارکت انبوه از اساتید طلاب وکارمندان برگزار گرید .جلسه با تلاوت کلام الله مجید توسط حجت الاسلام ذکی شروع گردید، سپس دبیر علمی جلسه حجت الاسلام والمسلمین دکتر صابری ضمن قدر دانی از سخنرانان و شرکت کنند گان جلسه به تبیین موضوع پرداخت و یاد آور شد:  شارع و قانون گذار اسلامی خانواده را هستة اولیه شکل گیری اجتماع دانسته و برای تکامل و استحکام آن قوانینی را وضع نموده که از جمله آن ها بودن طلاق در اختیار مرد است که فمینیست ها آن را به خشونت علیه زنان تفسیر می کنند. دبیر جلسه در اختیار بودن طلاق بدست مردان را دارای امتیازات وکاستی های دانیست از جمله بر اساس قاعده لاضرر، وعسر وحرج شوهر نباید از این امتیاز سوء استفاده نموده و موجب اضرار به زوجه گردد.

سخنران اول نشست علمی حجت الاسلام والمسلمین دکتر شریفی سخنانش را با ماده 141 قانون احوال شخصیه اهل تشیع افغانستان  شروع نمود و گفت این ماده که در باره طلاق توسط محکمه است ابهاماتی دارد . درمورد بند اول بیان داشت که ترک انفاق موجب طلاق توسط محکمه دانسته شده ولی در مورد ایلاء در اختیار مجتهد است و محکمه دخالت ندارد در حالیکه نباید بین این دو فرق وجود داشته باشد.  و نیز بند دوم که می گوید اگر دوام زوجیت موجب عسر وحرج گردد که  برای زوجه غیر قابل تحمل گردد می تواند از محکمه تقاضای طلاق نماید و بند  سوم که می گوید عسروحرج وضعیت است که توسط زوج ایجاد شده باشد  و تحمل آن برای زوجه دشوار و غیر قابل تحمل گردد. در باره این دو بند نیز بیان داشت مصداق عسر حرج ، ترک زندگی بیش یکسال زوج بدون دلیل ، مقرر داشتن این مصداق بدون دلیل شرعی است. وی نیز اعتیاد زوج به یکی از مواد مخدر و مشروبات الکلی که اراده را مختل کند، محکومیت زوج به ده سال زندان، ابتلاء زوج به مرضی که زندگی را مختل کند که مصداق حرج مقرر شده را مبهم دانست . عضو گروه علمی فقه وحقوق قضایی  هم چنین با یاد آور شدن ماده 1130 ونیز مواد 193 - 176قانون مدنی ایران  که  عسر وحرج موجب طلاق را عیب، ضرر، عدم انفاق وغیبت می داند، بیان داشت :  از این مواد حصر فهمیده نمی شود بلکه قواعد را بیان می کند  واین که مصداق ضرر کلی وجزئی چیست بیان نکرده .استاد شریفی در آخر به ادله عسر وحرج پرداخت  وگفت با توجه به ادله عسر وحرج بشتر با فسخ می سازد نه  طلاق ولائی .

نشست با سخنان عالمانه ای حضرت آیت الله حبیبی تبار مدیر گروه فقه وحقوق قضایی ادامه پیدا نمود که ایشان ضمن تشکر از انجمن برگزار کننده وشرکت کنندگان بیان داشت : حرج فی الجمله از عناوین ثانویه است اما اینکه  قلمرو آن فقط در مثبتات احکام جاری است یا در منافی احکام نیز جریان دارد، تا زمان محقق یزدی حوزه نفوذ در مثبتات مورد اتفاق بود اما از زمان ایشان در منفیات هم اکثر فقها جاری می دانند ، و از فقهای معاصر به جزآیات عظام سیستانی و صافی عسر وحرج را در عدمیات جاری دانسته اند. ریاست گروه علمی فقه وحقوق قضایی در مورد ملاک عسر وحرج ابراز داشتند: قدما ملاک را نوعی  و متاخرین شخصی می دانند اما به نظر ایشان اگر ملاک مربوط به تشریع باشد نوعی و اگر مریوط به امتثال باشد شخصی است . آیت الله حبیبی تبار در مورد ابهام ماده 1130 ق.م. ایران هم پاسخ داد که مصداق فرض قانونی نیست بلکه آماره قانونی است  و این اماره نسبی و نیمه نوعی است.

تهیه وتنظیم عزیزالله احمدی

آخرین به روز رسانی در چهارشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۵ ساعت ۱۱:۱۱
 

كليه حقوق اين سايت متعلق به انجمن علمی و پژوهشی فقه قضایی است و نقل مطالب بدون ذكر منبع غير مجاز مي باشد
مسؤولیت مقالات به عهده نویسنده بوده، درج مقاله به منزله تایید آن نیست
Template name : Alqaza / Template designed by www.muhammadi.org

SMZmuhammadi July 2010